ถึงนางฟ้าของฉัน

posted on 21 Jun 2009 16:55 by williamyo

เรื่องที่เขียนต่อไปนี้ไม่ได้หวังว่าจะให้ใครมาอ่าน ที่เขียนเพราะแค่อยากระบายเรื่องราวที่อยู่ในใจมันออกมาบ้างก็แค่นั้น มันเป็นเรื่องราวของผู้ชายโง่ๆคนหนึ่ง ที่มันรักคนๆ นึง ตลอดเวลา 4 ปีที่ผ่านมา เป็นที่ปรึกษาเวลาที่เธอมีปัญหา ให้คำแนะนำต่างๆ โดยหวังว่าเมื่อถึงเวลาสักวันที่ได้พบกันคงจะเกิดเรื่องดีๆขึ้นกับชิวิตของเค้า ตลอดเวลาที่ผ่านมา ข้อความต่างๆ ความส่งจำดีดีที่เธอส่งมาเค้าได้เก็บไว้ไม่เคยที่จะลบ แค่เห็นรูปเธอเมื่อเธอโทรมาก็มีความสุข ไม่ได้หวังให้เธอเห็นใจ ไม่ได้หวังให้เธอย้อนกลับมาใหม่ แต่วันเวลาหลังจากที่เสียเธอไปมันช่างปวดร้าว ยังคงคิดคำถึงถึงแต่ภาพเธอเมื่อในอดีต รอยยิ้มความทรงจำในวันเก่าๆ มันได้วนซ้ำไปซ้ำมาให้หัว เปิดอ่านข้อความเก่าๆ คิดถึงเมื่อเจอเธอครั้งแรก ได้ไปส่งเธอที่บ้าน แม้ระยะทางจะไกลแต่ฉันกลับไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ตรงข้ามกัน กับรู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของเธอ เสียงหัวเราะ ที่ทำให้ฉันยิ่งหลงรักเธอ แต่วันเวลาเก่าๆก็ได้เลือนหายไป เหลือแต่ความเงียบงัน คราบน้ำตาของผู้ชายที่ไม่น่าจะร้องไห้แต่เมื่อนึกถึงภาพเธอมันกลับไหลออกมาโดยที่ไม่อาจหยุดยั้ง ที่ได้เขียนออกมามันอาจดูเป็นเรื่องไร้สาระ แต่มันก็เป็นเรื่องของผู้ชายโง่ๆคนนึง ได้มีความสุขแม้เธอไม่อาจรับความรักของฉันไปแต่ก็ขอให้เธอช่วยรับความห่วงใยของผู้ชายคนนี้ที่ไม่มีสิทธ์ไปเรียกร้องอะไรแค่มันเป็นห่วงใยแค่เท่านี้ได้ไหมเพราะว่ามัน เป็นห่วง"เธอ"

ตอนนี้ก็ได้แต่คอยเป็นห่วงนางฟ้าอยู่ห่าง ๆ  และจะรออยุ่ตรงนี้ตลอดไป

 

 

Comment

Comment:

Tweet

ถึงเจ้าของนางฟ้า...
เมื่อรักเขา ต้องทำให้เขามีความสุข
และเราก็จะมีความสุขถ้าเขายิ้ม
จริงมั้ยคะ ??confused smile

แต่ถ้านางฟ้าองค์นี้ไม่ใช่ของเราก็ปล่อยเขาไป เราไม่อาจรั้งเขาไว้ได้

ตอนนี้ นางฟ้าองค์อื่นอาจตามหาคุณอยู่ก็ได้นะคะbig smile big smile
เป็นกำลังใจให้ผู้ตามหาความรักค่ะ!! เย่ ๆ ๆ

#1 By vg_jan on 2009-06-21 17:51